YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/15058
KARAR NO : 2017/16054
KARAR TARİHİ : 04.07.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 10.07.2009 tarihinde … İş Merkezinde işe başladığını, görev yeri olarak bir-iki ay … dolum tesisinde akaryakıt taşıma işini şoför olarak yaptığını, iki ay sonra … rafinerisinde aynı görevine devam ettiğini, bu işyerinde akaryakıt tırlarını kullandığını, işin merkezinin … olduğunu, ancak taşeron olarak …’de …’in işini yaptığını, … içinde …’in faaliyet gösterdiği ofisten akaryakıt alınarak istenen yerlere götürüldüğünü, 21.07.2013 günü şirketin genel müdürünün toplantı yaptığını, … ile işlerinin bittiğini, orada görevli şoförlerin işlerine son verdiklerini söylediğini, işçi alacaklarının da muhasebe tarafından ödeneceğini vaad ettiğini, aynı tarihte de işten ayrılma gerçekleştiğini, ancak davacıya hiçbir ödeme yapmadıklarını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Kanun’un 41. maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63. madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işyerinde şoför olarak çalışan davacının dosyaya sunulan takograf kayıtları ile akaryakıt dağıtım sistemi günlük sevkiyat formu belgelerine göre belirlenen çalışma saatlerine göre günlük dokuz saatin üzeri için mesai hesabı yapılmış ise de; günlük çalışma süresinin onbir saat olduğu kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, davacının söz konusu kayıtların bulunduğu dönemde haftalık kırkbeş saati aşan fazla mesaisinin olup olmadığı belirlenmelidir. Yazılı şekilde hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.