YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13422
KARAR NO : 2014/18136
KARAR TARİHİ : 21.11.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 gün ve 2012/212-2013/253 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/04/2014 gün ve 2013/18389-20147522 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2007 yılında dava dışı … firmasına oto yedek parçası satarak karşılığında … Şubesi’ne ait 19.000 TL değerli iki çek aldığını, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine yapılan suç duyurusu sonunda çek keşidecisi gözüken …. 1980 yılında öldüğünün tespit edildiği, 3167 sayılı Yasa’nın 2. maddesi gereği bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeden çek karnesi verdiğini ileri sürerek 19.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin üzerine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davalı bankanın kusur oranına karşılık gelen miktar olan 14.250,00 TL’nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat istemi yönünden karar kesinleşmiş olmakla birlikte infazda tereddüt oluşmaması için manevi tazminat talebinin reddine ilişkin karara aynı şekilde hüküm fıkrasında yer verilmesi gerektiğinden manevi tazminat isteminin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.