YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/16212
KARAR NO : 2014/18125
KARAR TARİHİ : 21.11.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.03.2013 tarih ve 2006/322-2013/156 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalı vekili Av. …. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü alınan DOP emtiasının ….. isimli gemi ile taşındığını, emtianın davalının … Limanı’ndaki tanklarına tahliye edilmesinden sonra yapılan ölçümler sonucunda DOP emtiasına kostik soda ve benzeri maddenin karıştığının tespit edildiğini, İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin 2005/502 Esas sayılı dosyası ile donatan aleyhine dava açıldığını, anılan dosyada alınan bilirkişi raporunda donatanın zarardan sorumlu olmadığının bildirilmesi üzerine işbu davanın açıldığını, davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin 2005/502 Esas sayılı dosyası müvekkiline ihbar edilmediği için müvekkilinin delillerini ibraz edemediğini, davacının gemi üzerinde inceleme yapılmadan geminin limandan ayrılmasına izin vermesi nedeniyle hasarın gemiden kaynaklandığı iddiasının ispatına engel olunduğunu, dava konusu emtiayı taşıyan geminin DOP emtiası dışında kostik soda taşıdığını, kostik sodanın İzmit’te boşaltılmasından sonra DOP emtiasının müvekkiline ait tanklara boşaltıldığını, DOP emtiasını kirleten kostik sodanın boşaltım esnasında karıştığını, geminin boşaltım sistemlerinde inceleme yapılmadığını, müvekkilin tesislerinde geriye dönük son 3 yıl içerisinde kostik soda depolanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nin 2005/502 Esas sayılı dosyasında geminin, yükü temiz olarak teslim ettiği gerekçesiyle donatan aleyhine açılan davanın reddine dair verilen kararın Yargıtayca onandığı, davalı tarafından yükün tahliyesi anına kadar olan yükleme listelerinin tam olarak sunulmadığı, tahliye esnasında ve sonrasında alınan numunelerin temiz çıkması nedeniyle geminin yükü temiz olarak teslim ettiği sonucuna ulaşıldığı, emtiada tespit edilen kirlenmenin yük tahliye edildikten sonra meydana geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının davaya konu icra takip dosyasına yönelik itirazının iptali ile teknik raporlar ile de açıklandığı gibi takibin 104.720,00 TL asıl alacak ve 25.726,21 TL işlemiş faizi ile birlikte devamına, tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu yük davalı tarafça ihtirazi kayıtsız alındığından söz konusu yükün davalıya ait depoya temiz olarak aktarıldığı yönünde karine oluşmakla malın depoya alınırken hasarlı olduğunu ispat külfeti davalıda olup davalının bu hususu kanıtlayamamış olmasına ve depoda evvelce kostik soda depolanıp depolanmamasının neticeye müessir bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 7.122,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.