YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11045
KARAR NO : 2014/3251
KARAR TARİHİ : 21.02.2014
MAHKEMESİ : … … 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … … 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2012 tarih ve 2011/45-2012/84 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.02.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av…. ile davalı vekili Av… dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin üretici firmaların lisans hakkı çerçevesinde üretimini yaptığı yazılımların Türkiye’deki yasal temsilcisi, dağıtıcısı olup yazılım şirketi ile aralarında imzalanan protokoller ve kendisine verilen yetki belgesi çerçevesinde bu yazılım şirketlerinin Türkiye’deki lisans sahibi olduğunu, davalı şirketin işyerinde bulunan iki adet bilgisayara izinsiz şekilde … yazılımlarının yüklendiğini, bu bağlamda müvekkili şirketin 5846 sayılı Yasa anlamında mali hak sahibi olduğu yazılımların davalı tarafından haksız ve lisanssız olarak kullanıldığının 16.01.2009 tarihinde mahkeme kanalıyla yaptırılan tespit ile belirlendiğini, bu haksız ve lisanssız kullanım nedeniyle davalı şirketin haksız kazanç elde ettiğini, müvekkilinin ise gelir kaybına uğradığını ileri sürerek, FSEK 68. maddesi kapsamında şimdilik 1.000,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 74.666,16 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, dava konusu yazılımın eğitim ve öğretim amaçlı kullanıldığını, bu nedenle FSEK’e aykırı bir kullanımdan söz edilemeyeceğini, davacının herhangi bir zararı olmadığı gibi müvekkiline atfedilebilecek bir kusurun da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının hak sahibi olduğu bilgisayar programlarının, davalı şirketin işyerinde bulunan iki ayrı bilgisayarda yüklü oldukları, bu bilgisayarlarda yüklü olan programların lisanslı olmadıkları, söz konusu programların eser niteliğinde bulundukları, davalının bu eyleminin FSEK’in 22. maddesinde düzenlenen çoğaltma hakkını ihlal ettiği, dava konusu programların sadece öğrencilerin
eğitimi amacıyla sınırlı olduğu yönündeki savunmaya itibar edilmediği, bu durumda davacının FSEK’in 68. maddesi uyarınca izinsiz kullanılan eserin rayiç bedelinin üç katını talep edebileceği, ayrıca davacının aktif husumet ehliyetine de sahip bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, iki program için toplam 65.532,46 TL’nin davalıdan tahsiline, bu meblağın 1.000 TL’sine dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, FSEK’nun 68. maddesi uyarınca talepte bulunulduğunda aynı madde gereğince taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağından dava zamanaşımı süresinin zaman itibariyle somut olaya uygulanması gereken mülga 818 Sayılı BK’nın 125. maddesine göre 10 yıl olmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.503,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.