YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16798
KARAR NO : 2014/18183
KARAR TARİHİ : 24.11.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İ…. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/05/2014 tarih ve 2013/378-2014/203 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Çin Halk Cumhuriyeti’nde faaliyet gösteren…. Limited adlı şirketten alüminyum külçe satın aldığını, satın alanın mallardan bir kısmının konteynerler içinde taşınması işinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, varma limanında yapılan kontrollerde konteyner içindeki malların taş olduğunun anlaşıldığını, yapılan araştırmada taşınma sırasında bu taşların alüminyum külçelerle değiştirildiğinin ortaya çıktığını ileri sürerek fazlaya dair talep hakkı saklı tutularak 4.637,00 USD’nin yabancı paralar için işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin taşıyanın acentesi olduğunu, davanın taşıyana izafeten açılması gerektiğini, davaya konu taşımanın yapıldığı konişmentolarda münhasır yargı yerinin Londra’da bulunan İngiliz Yüksek Mahkemesi olarak belirtildiğini, konişmento uyarınca İngiliz yasalarının uygulanacağının öngörüldüğünü, mahkemenin davaya bakmaya yetkili olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, MÖHUK’un 47. maddesi uyarınca münhasır yetki esasına göre tayin edilmediği hallerde tarafların aralarında yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkisinden doğan uyuşmazlığın yabancı bir devlet mahkemesinde görülmesi konusunda anlaşmalarının mümkün olduğu, dava konusu uyuşmazlığın yabancılık unsuru taşıdığı ve bu uyuşmazlığa dair mahkemenin münhasır yetkisinin bulunmadığı, akti borç ilişkisinden kaynaklı uyuşmazlık yönünden taşımaların yapıldığı konişmentolarda Londra’daki İngiliz Yüksek Mahkemesi’nin yetkili olduğuna dair kaydın bulunduğu, geçerli kabul edilen yetki şartı uyarınca mahkeminin yargılama yapma yetkisinin olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.