Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/11257 E. 2014/18229 K. 24.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11257
KARAR NO : 2014/18229
KARAR TARİHİ : 24.11.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2014 tarih ve 2013/77-2014/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait Türk bayraklı İstanbul Gemi Sicili’ne kayıtlı 1218 gross tonluk … isimli geminin 20.03.2013 tarihinde TÜPRAŞ Rafinerisi’ne yükleme yapmak üzere yanaşması sonrası yükleme platformuna zarar verdiğinin iddia edildiğini, oluşan zararlar için 2.350.000 USD teminat istenildiğini, geminin kalkışının fiilen veya bir ihtiyati haciz kararı ile engellenmemesi açısından müvekkili tarafından teminat verildiğini, TTK’nın 1345. maddesinde fon tesis edildiği andan itibaren daha önceden hadiseye ilişkin verilmiş olan tüm ayni ve şahsi teminatların hükümsüz kalacağının belirlendiğini, deniz alacaklarından doğan sorumluluğun 04/06/1980 tarihli 17007 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 19/11/1976 tarihli Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlanması Hakkında Milletlerarası Sözleşme’yi değiştiren 02/05/1996 tarihli Protokol uyarınca sınırlanabileceğini, ileri sürerek… gemisi armatörü ve kiracısı dahil tüm ilgililerinin sorumluluklarının 1.000.000 hesap birimiyle sınırlanmak üzere fon tesisine, fonun kurulduğu tarihte Türk Lirası karşılığı belirlenerek anılan bedelin depo edileceği hesabın belirlenmesine ve TTK’nın 1347/2. maddesi uyarınca depo edilecek faiz getiren bir hesapta tutulmasına, anılan bedelin fona depo edilmesi ile birlikte TÜPRAŞ’a verilen teminatın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, … Gemisi’nin 20.03.2013 tarihinde … İzmir Rafinerisi 204 nolu ürün iskelesine yanaştıktan sonra iskele bölgesine çarparak hasar oluşmasına neden olduğunu, iskelede meydana gelen hasar nedeniyle yaptırılan tespit sonucu hasarın 4.236.425 TL olarak belirlendiğini, hasar bedelinin 1.000.000 SDR ile sınırlandırılmasının mümkün olmadığını, 09/11/1976 tarihli Sözleşme’nin 4. maddesinde sınırlama hakkını kaldıran hareketlerin düzenlendiğini, kusur durumunda sorumluluğun sınırlandırılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 1.218 gross ton ağırlığa sahip … isimli geminin donatanı olan davacının söz konusu gemisinin 20/03/2013 tarihinde … Rafinesine yanaşması sırasında meydana geldiği iddia edilen zarardan dolayı sorumluluğunun sınırlandırılmasını talep ettiği, olay ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı TTK’nın 1328 vd. maddelerinde deniz alacaklarına karşı sorumluluğun sınırlandırılmasının düzenlendiği, bu düzenleme ile iç hukukumuzda ilk kez sorumluluğun sınırlandırılması düzenlenmiş olup, 19/11/1976 tarihinde Londra’da kabul edilen “Deniz Alacaklarına Karşı Mesuliyetin Sınırlandırılması Hakkında Milletlerarası Sözleşme” ile 02/05/1996 tarihinde Londra’da kabul edilen “1976 Sözleşmesinin Değiştirilmesi Hakkındaki Protokol” hükümleri ile
sorumluluğun sınırlandırılmasına ilişkin milletlerarası sözleşmelerdeki düzenlemelerin iç hukukumuzda uygulama alanı bulduğu, TTK 1061. maddesinde donatanın sorumluluğunun sınırlandırılmasına ilişkin Milletlerarası Sözleşmelere atıf yapıldığı ve sözleşmeye ilişkin özel hükümlerin TTK’nın 1328. ve devamı maddelerinde düzenlendiği, davacının donatan olması nedeniyle Sözleşme uyarınca talep hakkının bulunduğu, davacı geminin davalıya ait yükleme platformuna verdiği zararın Sözleşme’nin 2. maddesinin 1/a bendi kapsamında kaldığı ve sınırlandırmaya tabi alacaklardan olduğu, sınırlandırma hakkını ortadan kaldıran nedeni iddia eden davalının bunu ispat etmesi gerektiği, mevcut bilirkişi raporlarında sözleşmenin 4. maddesi kapsamında kalan ve sınırlandırma hakkını kaldıran bir hareket bulunmadığının görüldüğü, davacı tarafça 1.000.000 hesap birimi (SDR) karşılığı 1.533.000 USD’nin Türkiye Vakıflar Bankası’nın vadeli hesabına 11/10/2013 tarihinde yatırıldığı gerekçesiyle davacı yanın fon tesisi talebinin kabulü ile, … Gemisi’nin 20.03.2013 tarihinde … Rafinesine çatması neticesinde meydana gelen zarar nedeniyle sorumluluğunun 1.000.000 SDR karşılığı 3.423.200 TL ve olay tarihi 20.03/2013 ile karar tarihi 11.02.2014 tarihleri arasında işleyen 328.509 TL yasal faiz olmak üzere toplam 3.751.709 TL ile sınırlandırılmasına (fon tesisine), TTK’nın 1345. maddesi gereğince fon tesis edildiği anda alacağa ilişkin bütün ayni ve şahsi teminatların sona erdiği düzenlendiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararın hüküm fıkrasının 5. bendinde vekalet ücretine ilişkin yapılan maddi hatanın mahallinde düzeltilebilecek nitelikte bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 231,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.