YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12109
KARAR NO : 2017/1709
KARAR TARİHİ : 06.03.2017
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 3.960,56 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 20.06.2016 tarih, 2015/12228 Esas – 2016/10482 Karar sayılı tevdi kararı üzerine temin edilip gönderilen tazminat talebinin dayanağı olan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/484 Esas – 2010/464 Karar sayılı ceza dava dosyasının bir kısım onaylı evrak suretlerinin incelenmesinde; ceza yargılamasını yürüten Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin davacının (sanığın) tutukluluk halinin devamına dair kararına yapılan itirazın Van 1. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek itirazın reddine karar verildiği dikkate alındığında, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin tazminat konusu işlem ile ilişkili olup tazminat davasına bakamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK’nın 142/2. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
Dosya içeriğine göre tazminat talebinin dayanağı olan Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2010 tarih, 2009/484 Esas – 2010/464 Karar sayılı hükmünün davacı (sanık) … yönünden 07.02.2011 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiğinin anlaşıldığı, Dairemizin 23.05.2016 tarih, 42066102 – 249 sayılı müzekkeresine istinaden Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli cevabi yazısında davacı (sanık) …’ın vekaletnameli olarak Av. … tarafından temsil edildiğinin, beraat hükmünün 04.01.2011 tarihinde Av. …’e tebliğ edildiğinin ve hükmün davacı (sanık) … yönünden 07.02.2011 tarihinde kesinleştiğine dair düzenlenen kesinleşme şerhinin dosya içeriği ile uyumlu olduğunun bildirilmesi üzerine, Dairemizin 20.06.2016 tarih, 2015/12228 Esas – 2016/10482 Karar sayılı tevdi kararına istinaden Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/484 Esas – 2010/464 Karar sayılı ceza dava dosyasının bir kısım onaylı evrak suretleri gönderilmiş ise de temin edilip gönderilen evrakın incelenmesinde, davacının (sanığın) iradi ya da baro tarafından atanan bir müdafi tarafından temsil edildiğine dair bir bilgi ve belgeye rastlanılamadığı ve hükmün tebliğine dair tebliğ tarihlerini de gösterir tebligat evrak suretlerinin de mevcut olmadığı dikkate alındığında, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/484 Esas – 2010/464 Karar sayılı ceza dava dosyası aslının tamamının eksiksiz olarak celp edilip incelenerek davacının (sanığın) iradi ya da baro tarafından atanan bir müdafi tarafından temsil edilip edilmediği, davacının (sanığın) müdafinin bulunması halinde hükmün müdafine tebliğ edilip edilmediği, müdafinin bulunmaması halinde ise hükmün davacıya (sanığa) tebliğ edilip edilmediği ya da davacının (sanığın) hakkında verilen beraat hükmünden haberdar olup olmadığı, dolayısıyla hükmün davacı (sanık) yönünden hangi tarihte kesinleştiği, kesinleşme şerhinde belirtilen kesinleşme tarihinin doğru olup olmadığı tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek, 26.03.2012 tarihinde açılan tazminat davasının 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde açılıp açılmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.