YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16767
KARAR NO : 2017/1751
KARAR TARİHİ : 07.03.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : CMK’nı 231/11. maddesi gereği açıklanan TCK’nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2,62.maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Gaziantep 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli 2013/868 esas 2013/898 karar sayılı kararının 20.01.2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip denetim süresi içerisinde 02.02.2014 tarihinde sanığın işlediği “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçu nedeniyle Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/283 esas, 2014/404 karar sayılı 500 TL adli para cezasının 15.05.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün CMK’nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Gaziantep 24.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.11.2014 tarih, 2014/339 esas – 2014/94 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
1-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
2-Sanığın 237,4 promil alkollü olarak araç kullanırken kaza yaptığı anlaşılmakla alkol miktarı dikkate alındığında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi gözetilmesine 07/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.