Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/10915 E. 2014/18380 K. 26.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10915
KARAR NO : 2014/18380
KARAR TARİHİ : 26.11.2014

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada… Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/05/2014 tarih ve 2013/670-2014/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkili müdürü… 13/03/2008 tarihine kadar ……. Otomotiv Oto Döşeme unvanlı şahıs şirketinin sahibi olduğunu, bu tarihten sonra davalıların ortakları olduğu … Gıda Paz.San. ve Tic. Ltd. Şti. ile birleşme kararı alındığını ve şirket adının da … Oto Modifiye San.ve Tic. Ltd. Şti olarak değiştirildiğini, ancak bir müddet sonra davalıların hisselerini diğer ortaklara devrettiklerini ve şirketin kullanımında olan iki dükkan arasına duvar çekmek suretiyle dükkanı kullanmaya başladıklarını ve şirkete ait malları devretmekten imtina ettiklerini ileri sürerek, davalıların haksız olarak el koyduğu şirket mallarının bedeli olan 50.487,84 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinden …’ye husumet yönetilmesinin mümkün olmadığını, iş yerinin … adına kayıtlı olduğunu ve dükkandaki malların da Muhammet’e ait olduğunu, davacı şirket ile müvekkilleri arasında varılan mutabakat sonucu oto aksesuarı bölümünün tüm aktif ve pasifleri ile müvekkillerine bırakıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu malların taraflar arasında yapılan mutabakat sonucu kendilerine bırakıldığını savunduklarından ispat külfetinin davalı tarafta bulunduğu ancak davalıların bu hususu ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 50.381,78 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, mahkeminin Dairemiz bozma ilamından önceki kararıyla davalılardan tahsiline karar verilen ve bozma kapsamı dışında kaldığından kesinleşen 9.113,73 TL tutarındaki alacağın davacı tarafından tahsili edildiği beyan edilmekle bu hususun tahsilde tekerrür olmaması açısından, işbu ilamın infazında nazara alınmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.580,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.