YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12523
KARAR NO : 2014/2416
KARAR TARİHİ : 12.02.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 44. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2013 tarih ve 2012/145-2013/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin, 25.11.1999 tarihinde, davalının külli halefi olduğu …’ın … Şubesi’ne, 99.000 USD yatırdığını, hesabındaki paranın talimatı dışında … … hesabına aktarıldığını, … A.Ş. yöneticileri hakkında açılan ceza davasında oranın … gönderilmeyip banka nezdinde kaldığı, anılan banka yöneticlerinin mudileri dolandırdığının sabit olduğunu ileri sürerek 99.000 USD’nin 25/11/1999 tarihinden vade sonu olan 27/12/1999 tarihine kadar %25 akdi faiz, vade sonu olan 27/12/1999 tarihinden işlemiş faiz tutarı ana paraya eklenerek 27/12/1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar ise akdi faiz olan %25’den aşağı olmamak üzere temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ve fer’i müdahil vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının da içinde bulunduğu mudiler tarafından … A.Ş.’ye yatırlan paraların … hesabına gönderilmeyip, … A.Ş. nezdindeki hesaplarda tutulduğu ve bu şekilde toplanan yüksek miktardaki mevduatın, … A.Ş. ile aynı grup firmalara sonradan aktarıldığını ve banka yöneticilerinin bu suretle bankayı vasıta kılarak mudileri dolandırdıkları, davacıya ait mevduat hesabından bankanın sorumluluğunun devam ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 99.000 USD’nin 25/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca kamu bankalarının USD cinsinden 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve fer’i müdahil vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı fer’i müdahil … vekilinin tüm, davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, davacı alacağının somut olayda esasen fona devredilen … A.Ş.’nin işleminden kaynaklanması karşısında, 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün, HUMK’nın 438/7. maddesi hükmü gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı … vekilinin sair, fer’i müdahil … vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine 2. bent olarak ”davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 21,15 TL başvuru harcı ve 2.664,65 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine,” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkarılarak, yerine 4. bent olarak “1.543,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı … A.Ş.’ne iadesine, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.