YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11556
KARAR NO : 2017/5287
KARAR TARİHİ : 10.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.2010 tarih ve 7/191-227 sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceklerinin sorulması 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 326 ve 5271 sayılı TCK’nun 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.
07.02.2012 tarihli ilk hükümle mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, Dairemizin 05.12.2013 tarih, 2013/18807 E. ve 2013/18473 K. sayılı bozma kararı aleyhe hükümler içermesine rağmen, bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.