YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2
KARAR NO : 2017/3516
KARAR TARİHİ : 26.04.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13/11 /2014 tarih, 2014/485 – 2014/693 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK’nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilen bir karar olduğu anlaşılmakla;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay tarihinde, katılan …’in yolcu, katılan …’nın ise sürücüsü olduğu motorsiklet ile gündüz vakti meskun mahalde 2 yönlü 12 metre genişliğindeki yolda seyrettikleri esnada, gidiş istikametine göre yolun solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve yolun 5 metresini kateden yaya sanığa çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; yayaların sanık sıfatını alamayacağı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.02.2014 tarih, 2013/12-10 esas-2014/80 sayılı ilamı ile belirtilmiş ise de; dosya içeriğine göre, yaya olan sanığın, yola aniden girerek katılanların seyrini bozduğuna dair bir belirlemenin olmadığı gibi katılanların istikrarlı beyanlarında, yaya olan sanığın yol ortasına kadar ilerlediğini gördüklerinin anlaşılması karşısında; yaya sanığı gören motosiklet sürücüsünün hızını azaltmak suretiyle kazanın meydana gelmesine engel olabileceği anlaşılmakla; sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mahkumiyet hüküm tesisi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak olan kanun maddesi ile bir gün karşılığı miktarın belirlenmesin ilişkin kanun maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.