Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/16694 E. 2017/5052 K. 12.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16694
KARAR NO : 2017/5052
KARAR TARİHİ : 12.06.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 138.565, 58 TL maddi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5721 sayılı CMK’nın 141. maddesinin 1. fıkrasının ( j ) bendinde koşulları oluşmadığı halde malvarlığı değerlerine el konulan kimselerin tazminat isteyebilecekleri düzenlenmiş olup, davacı vekili bu kapsamda davacıya ait araca 19/11/2010 tarihinde 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçu kapsamında el konulduğunu, bir süre sonra aracın Gümrük ve Ticaret Bakanlığı tarafından tasfiye edilerek, 33.678 TL nin müvekkiline ödendiğini, belirtilen olay sebebiyle, iyi niyetli üçüncü kişi durumunda bulunan davacının kazanç kaybı dahil, maddi zararlarının bulunduğunu, bilahare sunduğu 03/07/2014 tarihli dilekçesinde 35.559,39 TL araç satışından, 133.979,73 TL kazanç kaybından ötürü uğranılan maddi tazminat talebinde bulunmuştur. İncelenen dosya kapsamına göre; Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/9535 hazırlık sayılı soruşturma dosyası kapsamında 23/11/2010 tarihinde … tarafından kullanılan kullanılan kamyon ve dorsesine 5607 sayılı Kanuna aykırılık suçu kapsamında el konulup, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2012 tarih, 2011/6 – 2012/133 sayılı ilamı ile davanın sanığı ve aracın sürücüsü olan … hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve 5607 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından eylemleri sabit kabul edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip, suçta kullanılan aracın (kamyon ve dorse), iyi niyetli üçüncü kişiye ait olması nedeniyle sahibine iadesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, araç maliki olan davacı ile mahkumiyetine karar verilen sanık arasında genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu edilmesi gereken alacağa ilişkin olarak açılan tazminat davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Davacıya ait aracın 19/11/2010 tarihinde kolluk görevlileri tarafından muhafaza altına alınıp, 23/11/2010 tarihinde el konulduğunun anlaşılması karşısında 01/11/2010 -19/11/2010 tarihleri arasında kazanç kaybı söz konusu olmayacağı gözetilmeksizin, bu sürenin kazanç kaybı kapsamında maddi tazminat hesabına dahil edilmesi,
2-25/09/2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığına yazılmayıp, dava yerine, suç ve suç yeri ibarelerine yer verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.