YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22439
KARAR NO : 2015/23337
KARAR TARİHİ : 25.11.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının davalı işyerinde öğretmen olarak çalıştığını, fazla mesai ücretleri ödenmediği gibi ücret alacaklarının da sürekli olarak geç ve eksik ödendiğini, asgari ücretin üzerinde ücret almasına rağmen asgari ücret alıyormuş gibi gösterildiğini, ödenmeyen ücret alacakları için icra takibi başlattığını, davalı işverenliğin hiçbir gerekçe göstermeden icra takibine itiraz ettiğini, bu nedenle itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 11.10.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.05.2012 tarihinde istifa ederek iş akdini sonlandırdığını, davacının haksız ve kötü niyetli olduğunu, tüm ücretlerin eksiksiz ve tam ödendiğini, almış olduğu ücreti nedeni ile tüm bordroları imzaladığını, ücretini almadan 7 ay çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacıya herhangi bir borçlarının olmadığını, bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, işçiye ücretlerinin ödendiğinin ispat yükümlülüğü işverene ait olduğunu, davalı işverenlik tarafından talep edilen aylara ilişkin olarak ücret alacağının ödendiğini gösterir imzalı ücret bordrosu sunulmuş ve davacı tarafından imzaların kendi el ürünü olduğu kabul edildiği, davalı işverenlikte en az 36 işçi yani 10 işçiden fazla işçi çalışmakta olup, davalının banka aracılığı ile ödeme yapma zorunluluğu bulunduğunu, davalının zaman zaman maaş başlığı adı altında ödemeler yapması, ücretlerinin banka aracılığı ile ödendiğini ve davacının ödenmeyen ücretlerinin bulunduğunu, 2011 Aralık ile 2012 yılı Mart, Nisan ve Mayıs ayı ücretlerinin ödenmediği bildirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda, taraflar arasında Şubat, Mart, Nisan, Mayıs 2012 ayları ücretlerinin ödenip ödenmediği ihtilaflıdır. Bu aylara ilişkin bordrolarda davacının imzası olduğu halde bu bordrolardaki tahakkukların banka kanalıyla ödenmediğinden davalı tarafın ödeme yaptığı kabul edilmemiştir. Ancak 2012 Şubat ayında ödeme gözüktüğü halde bilirkişi raporunda gerekçesiz olarak tekrar Şubat ayı ücretinin hesaplanmış olması ve mahkemenin de gerekçesiz olarak Şubat ayı ücretinin kabulüne karar vermiş olması hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.