YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26735
KARAR NO : 2018/1057
KARAR TARİHİ : 05.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık …’un konutun eklentisi niteliğindeki depoya yanında hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilen … ile hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle ayrı kovuşturma yürütülen … ile birlikte birden fazla kişi olarak girdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmedilen cezada TCK’nın 119/1-(c) maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık … müdafii ile sanık …’un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II)Sanık … hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
1-Müştekinin 04/07/2008 tarihinde alınan ek ifadesinde depodan çalınan malzemelerden bir adet jantın depo önüne bırakılmış halde bulunduğunu, çalınan diğer malzemelerin ise iade edilmemiş olduğunu beyan etmesi, sanığın ise yargılama aşamasında 10/02/2009 tarihli duruşmada çaldığı jantlardan birisini alarak hırsızlık yaptığı yerin önüne bıraktığını belirtmesi karşısında müştekinin kısmi iadeye rızası bulunup bulanmadığı hususlarının sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2-4. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.