YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9214
KARAR NO : 2018/2081
KARAR TARİHİ : 26.02.2018

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2.847,61 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekili tarafından sunulan 11/12/2014 tarihli dava dilekçesinde, davacının 22/09/2008 tarihinde haksız gözaltına alındığı vurgulanmış ise de, tazminat davasına esas Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/276-2014/512 sayılı dosyası üzerinden gönderilen 22/12/2014 tarihli müzekkere cevabında, davacının 25/09/2008 tarihinde haksız gözaltına alındığının belirtilmiş olması karşısında, bu tarihin hükmedilen maddi ve manevi tazminata esas yasal faizin başladığı tarih olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’3.105,55’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak ‘’2.847,61’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı aleyhine eksik maddi tazminata hükmolunması,
2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.