YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1064
KARAR NO : 2015/6108
KARAR TARİHİ : 30.04.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2014 tarih ve 2013/359-2014/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı … A.Ş. vekili ve fer’i Müdahil … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin …’ye devrinden önce … A.Ş. … Şubesi’ne 19.11.1999 tarihinde 2.441,00 TL yatırdığını, … A.Ş. çalışanlarının müvekkilinin iradesini sakatlamak suretiyle imzalattıkları havale talimatı ile mevduatı … hesabına aktardıklarını, bankalara olan güven kötüye kullanılmak suretiyle toplanan paraların paravan şirketlere kredi olarak kullandırıldığını, müvekkilinin parasını geri alamadığını, bankaya … tarafından el konulmasından sonra en son … A.Ş.’ye satıldığını ileri sürerek, bu meblağın bankaya yatırıldığı tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, … A.Ş. aracılığı ile … hesabı açtıran mevduat sahiplerinin dolandırıldıkları, … Bankası’nın paravan olarak kurulduğu, alacağın KKTC’de kurulu … Ltd’den tahsil olanağının bulunmadığı, … A.Ş.’nin tüzel kişiliğinin … A.Ş. bünyesinde devam ettiği, … A.Ş.’nin unvanının … A.Ş. olarak değiştirildiği, … A.Ş.’nin zarardan sorumlu olduğu, …’ye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı … aleyhine açılan davanın husumetten reddine, … A.Ş. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı … A.Ş. vekili ve fer’i müdahil … vekili temyiz etmiştir.
1-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararı temyiz eden fer’i müdahil …’ın dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir.
Bu itibarla, fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı … A.Ş. vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı … A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3- Ancak, 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca davalının harçtan muaf olmasına rağmen peşin harç ve başvurma harcının davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, fer’i müdahil … vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bente açıklanan nedenlerle davalı … A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı … A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendi çıkartılarak yerine “Davalı … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 24,30 TL başvurma harcı ve 41,70 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde isteği halinde davacıya iadesine” ibaresinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 4. bendindeki “peşin harç dahil 699,75 TL” ibaresi çıkartılarak yerine “603,75 TL” ibaresi eklenerek kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı … A.Ş.’ye iadesine, fer’i müdahil … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.