YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7468
KARAR NO : 2018/3165
KARAR TARİHİ : 26.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında yaralama ve konut dokunulmazlığı ihlal etme, sanık … hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etmeden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık … kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde sanık ve sanık müdafii Av…..’in yokluğunda verilen hükmün sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edilmesi nedeniyle tebligat usulüne uygun olmadığından sanık … müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.
5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gereken hallerde, konut dokunulmazlığının ihlali suçu uzlaşmaya tabi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık …’un yaralama eylemi neticesinde iki nitelikli halin TCK’nin 87/1-a ve 87/1-d maddelerinin birleşmesi nedeniyle, TCK’nin 86/1 maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar …. ve …. hakkında mala zarar vermeden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların mala zarar verme ile birlikte uzlaşma kapsamında olmayan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunu da işlemeleri nedeniyle mala zarar vermenin uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamenin bu yöndeki düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
a) Sanıklara atılı TCK’nin 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdur …’nun 08.05.2013 tarihli oturumda, mağdur …’ın 04.07.2013 tarihli dilekçe ve 15.01.2014 tarihli oturumdaki beyanlarında sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşılmakla, mahkemece sanıklardan vazgeçmeyi kabul edip etmeyecekleri sorularak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.