YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10579
KARAR NO : 2018/3963
KARAR TARİHİ : 05.04.2018
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-… hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun Emirgan İskelesindeki gişenin dış kapısını açarak ve camını kırılarak bilet, jeton ve paralar çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, ve 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 13/07/2009 gününden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, … hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-… hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun Emirgan İskelesindeki gişeden hırsızlık yapması biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından; suça sürüklenen çocuğun atılı suçların işlenmesine gözcülük yapmak suretiyle iştirak ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun fikir ve eylem birliği içinde, asli fail olarak hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesi kapsamında cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun’un 39. maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.