Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/11529 E. 2018/6020 K. 03.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11529
KARAR NO : 2018/6020
KARAR TARİHİ : 03.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın 22.01.2015 tarihli dilekçesi ile infazın durdurulması ve eski hale getirme taleplerinde bulunduğu, eski hale getirme talebine ilişkin karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme isteminin kabulüne dair hukuki değerden yoksun Silivri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.01.2015 tarih, 2011/362 Esas, 2013/20 Karar sayılı Ek Kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 08.02.2013 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, sanığın 22.01.2015 tarihli temyiz dilekçesinde cezaevinde olduğu halde hakkında verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini bildirdiği, UYAP sisteminde yapılan incelemede sanığın 15.03.2012 – 11.06.2015 tarihleri arasında Silivri 7 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ikametine yapılan tebligatın geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
1) Sanık hakkında müşteki …’ya karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık hakkında müşteki … ve mağdur …’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Duruşmadan bağışık tutulma talebi olmayan ve bu konuda mahkemece verilmiş bir karar da bulunmayan sanığın, aynı yer ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu gözetilerek, 11/01/2013 tarihli son celsede duruşmaya getirilmesi gerekirken, yokluğunda yapılan duruşmada mahkumiyetine karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 194, 196/1. maddelerine muhalefet edilmesi,
b) Mağdur …’da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Özel Silivri Hayat Hastanesinin 29/03/2011 tarihli raporunda “Karın sağ alt kadranda 7-8 cm.’lik kesi, ince barsaklar dışarıda, sol uyluk lateralde 2 adet kesi, torax sol tarafta 4 adet 1 cm.’lik kesiler bulunduğu ve acil ameliyata alındığı”nın bildirildiği; Adli Tıp Kurumu Silivri Şube Müdürlüğünce düzenlenen 13.05.2011 tarihli raporda “torax sol alttaki kesimde batına nafiz olduğu”nun belirtilmesine rağmen meydana gelen yaralanmanın, kişinin hayatını tehlikeye sokan bir durum olmadığının ifade edilmesi karşısında, mağdura ait tüm tedavi evrakları ve varsa film ve grafilerinin temini ile meydana gelen yaralanmanın TCK’nin 87/1-d maddesi kapsamında kalıp kalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.