YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11613
KARAR NO : 2018/6122
KARAR TARİHİ : 04.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanıklar … ve …’in temyiz dilekçe içeriklerinden temyiz itirazlarının sanık sıfatıyla ve haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu katılan sıfatıyla temyiz istemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;
Oluşa,katılan sanıkların adli rapor içeriklerine ve tüm dosya içeriğine göre; aralarında önceye dair alacak verecek meselesi bulunan ve bu mesele nedeniyle ihtilaflı oldukları anlaşılan katılan sanık …’in, alacağı olduğunu iddia ettiği borcu katılan sanık …’den istediği, …’in de borcunun olmadığını söylemesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında katılan sanık …’in ele geçirilemeyen bıçakla …’i sağ dirseğinden yaraladığı, yanında bulunan ve kimliği tespit edilmeyen kişilerden birinin de …’e tekme atması üzerine …’in kafasını marketin depo kapısının camına çarptığı, …’in kırılan cam parçalarından birini alarak …’in üzerine yürüdüğü esnada polislerin müdahalesiyle sonlanan olayda;
1)Sanık …’in eylemini silahtan sayılan bıçak ile işlediği halde hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanık …’in eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nin 86/2. ve 86/3-e maddeleri kapsamındaki tek suçu oluşturup eylemlerin bölünemeyeceği ve sanık hakkında tamamlanmış silahla basit kasten yaralama suçundan ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Olayın başlangıcında yaşanan tartışmada ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tam olarak tespit edilememesi karşısında, bu durumun sanıklar lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektirdiğinin gözetilmemesi,
4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Aralarında önceye dayalı alacak verecek meselesi bulunan ve itilaflı oldukları anlaşılan katılan sanık …’in, …’den alacağını istediği, …’in de borçunun olmadığını söylemesi üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü; kavga sırasında katılan sanık …’in …’i bıçakla yaraladığı, …’in de …’i basit tıbbi müdahale ile gidilecek şekilde yaraladığı kavga sırasında …’in düşerken kafasını cama çarparak kırdığı ve eline aldığı cam parçası ile …’in üzerine yürüdüğü olayda;
Katılan sanık …’in eylemini fikri içtima uygulanarak ikili uygulama yapılması hangisi daha ağır ise o hükme göre uygulama yapılması gerekirken eylemin bir bütün halinde 86/2 86/3-e maddeleri kapsamında silahla basit yaralama suçunu oluşturacağı şekilde sayın çoğunluğun 2 numaralı bozma düşüncesine muhalifim.