Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2017/12704 E. 2018/6345 K. 09.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12704
KARAR NO : 2018/6345
KARAR TARİHİ : 09.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık …’ın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında, soruşturma ve kovuşturma aşamasında taraflara uzlaştırmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı anlaşılmakla, taraflar arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindeki, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezanın, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre yarısına kadar artırılacağına dair düzenleme karşısında, katılan …’daki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derece olarak belirlendiği halde, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanık … hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezada (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
3)Sanık …’un tekerrüre esas alınan Antalya 12. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/10 Esas, 2013/573 Karar sayılı ilamı ile tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararı hakkında Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2018 tarih, 2012/851 Esas, 2013/882 Karar sayılı ek kararı ile uzlaştırma nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi karşısında, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas ilamı olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4)Kim tarafından başlatıldığı kesin olarak tespit edilemeyen kavgada, sanık …’ın da katılan …’un eylemi neticesinde adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
5)Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.