YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22042
KARAR NO : 2015/24108
KARAR TARİHİ : 03.12.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, iş sözleşmesinin ödenmeyen ücretlerini istemesi üzerine davalı işverence fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının iş akdinin mazeret göstermeksizin işe gelmemesi nedeniyle haklı olarak sona erdirildiğini, işverenden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde kıdem tazminatı ile fazla çalışma, ücret ve yıllık izin ücreti alacağının hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.
Davacı 28.03.2011 tarihli dilekçesiyle 16.02.2001-05.10.2004 arasındaki hizmet süresinin tespiti ile işçilik alacaklarının tahsili davasını birlikte açmış , mahkemece alacak davası tefrik edilerek yeni bir esasa kaydedilmiştir. Yapılan yargılama sonunda gerekçeli kararın başlık kısmında dava tarihi olarak dosyanın tefrik edilmesi nedeniyle yeni esasa kaydedildiği tarihin yazılmış olması ve mahkemece hükümde dava ve ıslah tarihlerinin açıkça yazılmaması ve fazla çalışma ücretine bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faiz uygulanması hatalı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Temyize konu kararın “19/04/2013” tarihinin çıkarılarak yerine “28/03/2011” tarihinin yazılmasına, hüküm fıkrasındaki “2,3,4,5.” paragrafların hükümden çıkartılarak, yerine;
“2-Kıdem tazminatı yönünden 7.980,33 TL’nın 28.03.2011 dava tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Fazla Çalışma ücreti alacağı yönünden 200,00 TL’nın 28.03.2011 dava tarihinden itibaren 5.453,90 TL’nın 16.01.2013 ıslah tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4- Yıllık İzin ücreti yönünden 200,00 TL’nın 28.03.2011 dava tarihinden itibaren 4,207,30 TL’nın ise 16.01.2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5-Ücret alacağı yönünden ise; 1.407,15 TL’nın 28.03.2011 dava tarihinden itibaren bankalarda uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.