Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2015/39215 E. 2015/24468 K. 07.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/39215
KARAR NO : 2015/24468
KARAR TARİHİ : 07.12.2015

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacının çalışma saatleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü 07.30-19:30 arası çalıştığı kabul edilerek haftalık 18 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Davacı dava dilekçesinde davalı iş yerinde 2011 yılına kadar haftada 60, ayda 240 saat çalıştığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş olup bu açıklamaya göre davacının 2011 yılına kadar haftalık 15 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekmektedir. Mahkemece davacının tüm çalışma dönemi için haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek talep aşılarak yapılan hesaplama hükme esas alınarak karar verilmiş olması bozma nedenidir.
3- Davacı vekili, dava ve ıslah dilekçelerinde fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ettiğinden mahkemece ilgili alacakların en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline hükmedilmesi 1086 sayılı HUMK’nun 74. (6100 sayılı HMK’nun 26.) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.