Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2017/20870 E. 2018/2005 K. 07.02.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/20870
KARAR NO : 2018/2005
KARAR TARİHİ : 07.02.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıkların aynı anda TCK’nın 125/3-a maddesinde tanımlanan suçu da işledikleri ve bu suçtan da hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi gereğince tehdit suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, dosya görüşüldü:
A-Sanık …’nun temyiz isteminin incelenmesinde;
Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık …’nun TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Katılanın temyiz istemine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-08/06/2010 tarihli celsede, müştekiye yönelik tehdit suçları nedeniyle hüküm kurulmasının unutulduğu, 16/07/2014 tarihli ek kararla ise hükme bağlandığı anlaşılmakla beraber, yeniden duruşma açılarak karar vermesi gerekirken dosya üzerinde yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43/2. maddesi uyarınca asgari 1/4 oranında artırım yapılması gerekirken 1/6 oranında uygulama yapılarak eksik hapis cezalarına hükmolunması,
Kanuna aykırı ve katılan …’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.