YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/40585
KARAR NO : 2015/23420
KARAR TARİHİ : 26.11.2015
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Davacı vekili, Dairemizin 04.05.2015 gün ve 2014/19615-7888 E.K. sayılı Onama kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur.
Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle ;davacının feragat dilekçesinin yanlış yorumladığını, emsal dosyalarda davacıların aynı yöndeki düşüncelerine farklı yorum getirilerek bu işçiler yönünden fazla mesai,genel tatil ve hafta tatili alacaklarına hak kazandıklarının kabul edildiğini ileri sürmüştür.
Dosya ve eklerinin yeniden incelenmesinde; Mahkemenin 18.2.2013 tarih ve 2011/153 – 2013/45 E.K. sayılı kararı ile davacının fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının kabulüne, ilave tediye, akdi ikramiye, giyecek yardımı, yakacak yardımı alacaklarının reddine karar verildiği, kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 23.12.2013 tarih ve 2013/4787 – 23026 E.K. sayılı ilamı ile ‘…Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları yönünden de davacının faiz dışında kalan alacaklarının ödendiğine dair yukarıda belirtilen dilekçe kapsamında kalacağından bu alacakların ödendiğini kabul etmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken eksik değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir…’ gerekçesi ile bozulduğu, bozma üzerine Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu 27.05.2014 tarih ve 2014/306-341 E.K. sayılı karar ile davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararı bu kez davacı tarafın temyiz etmesi üzerine Dairemizin 04.05.2015 tarih ve 2014/19615-2015/7888 E.K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmıştır.
Davacı tarafça sunulan feragat dilekçesinin 04.06.2012 tarihli olduğu, ilk alınan bilirkişi raporunun 11.03.2012 tarihinde düzenlendiği, bu raporda fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının hesap edilmediği, söz konusu alacakların 03.12.2012 tarihli ek raporda hesaplandığı,davacıya ilk hesap raporuna yakın miktarda ödeme yapılmış olduğu görülmüştür. Bahsedilen kronolojik sıralama tekrar incelendiğinde, davacının feragat dilekçesinin fazla mesai, genel tatil ve hafta tatillerine ilişkin olmadığı değerlendirilmiştir.Davacı ile benzer nitelikte feragat dilekçesi sunan …’ın açmış olduğu alacak davasına dair Dairemizin 01.06.2015 tarih ve 2015/2765-10695 E.K. sayılı ilamı, yine … tarafından açılan alacak davasına ilişkin 22. Hukuk Dairesinin 18.02.2015 tarih ve 2015/3465-5399 E.K. sayılı ilamı ile de aynı sonuca varılmıştır.
Tüm bu tespitler karşısında; Dairemizin 23.12.2013 tarih ve 2013/4787 – 23026 E.K. sayılı ilamı ve bu ilama dayanılarak verilen kararın temyiz incelemesine dair yine Dairemizin 04.05.2015 tarih ve 2014/19615-2015/7888 E.K. sayılı ilamının maddi hataya dayandığı görülmekle ortadan kaldırılmalı, davalının 18.02.2013 tarihli karara yönelik temyiz itirazları yeniden incelenmelidir.
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, Dairemizin 23.12.2013 tarihli, 2013/4787-23026 E.K. nolu ve 04.05.2015 tarihli 2014/19615-7888 E.K. nolu kararının kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 23.12.2013 tarihli usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.