YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21277
KARAR NO : 2015/22385
KARAR TARİHİ : 16.11.2015
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı … vekilince istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili davacının … Belediyesinde çalışırken bu belediyenin 6360 sayılı Yasa ile kapatılması üzerine davalı …’ye nakledildiğini, burada çalışmaya devam ettiğini, … Belediyesi’ne çalıştığı sırada fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde mesai yaptığını, karşılığının ödenmediğini ayrıca işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesine göre ücret zamlarının, kıdem zammının ücretine yansıtılmaması nedeni ile eksik ücret aldığını, ilave tediye ve akdi ikramiye ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal yardımların ödenmediğini iddia ederek fark ücret ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlave tediye alacağı münhasıran toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak değildir. Toplu iş sözleşmesinde ayrıca düzenlenmesi bunun toplu iş sözleşmesinden doğan alacak olduğu anlamına gelmez. İlave tediye alacağının yasal dayanağı 6772 sayılı yasa olup 6772 sayılı yasada açık bir düzenleme bulunmadığından yasal faiz işletilmesi gerekir. Öte yandan davacı vekili tüm alacakların en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep etmiştir. Hal böyle olunca, ilave tediyeye yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi gerekirken alacakların tümüne en yüksek işletme kredisi faizini aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin tümü ile hükümden çıkarılarak yerine;
“2- 6601,65 TL akdi ikramiye alacağının 5,00 TL’sının dava tarihinden bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren bankalarca işletme kredilerine uygulanan faizi geçmemek üzere mevduata uygulanan en yüksek faizi ile; 5721,43 TL ilave tediye alacağının 5,00 TL’sının dava tarihinden bakiyesinin ıslah tarihinden itibaren yasal faiz oranını geçmemek üzere bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, “rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı …’ye iadesine, 16/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.