YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11683
KARAR NO : 2018/2843
KARAR TARİHİ : 12.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Haşhaşın Ekimi, Kontrolü, Toplanması, Değerlendirilmesi, İmhası, Satın Alınması, Satılması, İhracı ve İthali Hakkında Yönetmeliğin 4/3. maddesi uyarınca Toprak Mahsülleri Ofisi yapacağı inceleme sonucunda haşhaş ekimi için izin belgesi verip vermemekle yetkili olup aynı Yönetmeliğin 17. maddesinde köy ve mahalle muhtarlarının haşhaş ekimi için izin isteyen ekicilerin dilekçelerinin doğruluğunu tasdikle yükümlü olduklarının kayıt altına alındığı, söz konusu Yönetmeliğin eki niteliğindeki matbu dilekçede münavebe sisteminin uygulanmasına dair her hangi bir bilgi talep edilmediği ayrıca 05/08/2010 tarih, 2010/706 sayılı Bakanlar Kurulu kararının 4. maddesinde haşhaş ekiminde münavebe sistemini uygulamaya Toprak Mahsülleri Ofisi yetkili kılındığının belirtildiği anlaşılmakla; sanığın yetkisi kapsamında olmadığı halde aynı yerde iki kez üst üste ekim yapmak istediklerinden bahisle katılanların dilekçelerini onaylamayarak mağduriyetlerine neden olmakla atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamı itibariyle sabit olmakla tebliğnamede yer alan beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 12/03/2012 tarihli karar sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip Dairemizin 19/03/2014 tarih, 2012/15489 Esas, 2014/3128 sayılı ilamı ile bozulmakla CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca bu karardaki cezanın tür ve miktarı itibariyle kazanılmış hakka konu olacağı gözetilmeden bu kez hapis cezasına hükmolunarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde yeniden suç işleyen ve yargılama aşamasında pişmanlık gösterdiğine dair her hangi bir beyanda bulunmayan sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi,
Sanık hakkında TCK’nın 257/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığına göre alt sınırdan tayin edildiği halde ertelemeye ilişkin denetim süresinin herhangi bir yasal gerekçe gösterilmeksizin 3 yıl olarak en üst sınırdan tayini,
Suçun TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edildiği halde sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.