YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2057
KARAR NO : 2018/3012
KARAR TARİHİ : 24.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tefecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıktan ödünç para aldığı iddia olunan ve suçtan zarar gören … hakkında verilen katılma kararında bir isabetsizlik olmadığından temyiz talebinin reddine ve suç tarihi, suçun unsurları ve suç teşkil eden eylemler bakımından denetime elverişli olduğu anlaşılan gerekçeye yönelik tebliğnamede bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiş, tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu nazara alındığında; sanığın, mağdur … ve katılan …’e yönelik eylemlerinin 2279 sayılı Kanun döneminde kalması nedeniyle teselsüle dahil edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;
Mağdur …’ın Eylül 2006 ile Aralık 2006 tarihleri arasında sanıktan birden fazla kez faiz karşılığı ödünç para aldığı anlaşılmış ise de, katılan …’un doğrudan zarar görmediği, kendisiyle ilgili olmayan bu eyleme yönelik temyiz hakkı bulunmadığından sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, kısa süreli olmayan erteli hapis cezasının yasal sonucu olarak kazanılmış hakka konu olmayan TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K. 2015/85 sayılı Kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tefecilik suçundan mahkum olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezası TCK’nın 51. maddesine göre ertelenen sanık hakkındaki müktesep hakka konu olmayan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl denetim süresi belirlenmek suretiyle TCK’nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında “1 yıl” olarak belirlenen denetim süresinin mahkemenin takdiri de gözetilerek “1 yıl 8 ay” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.