YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4871
KARAR NO : 2018/3155
KARAR TARİHİ : 19.04.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Beraat, Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22.Ceza Dairesinin 29/06/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık … hakkında katılan …’ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal etme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi kararlardan olması nedeniyle, sanık … hakkında katılan …’ya yönelik kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden temyizi kabil olmayan dosyanın gereği mahallinde yapılmak üzere incelenmeksizin İADESİNE,

2-Sanık … hakkında katılan …’ya yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın 4 yıldır ilişki yaşadığı katılanın evine gelerek ayrılmak istediğini söylediği, bıçağı boğazına dayayarak “….Beldesini terk edeceksin, kocana söyleme, söylersen kocana seninle beraberliğimiz var diye söylerim, inanmaz ise fotoğrafları söylerim” dediği, katılanın sanığın elinden kurtulduğu anda salladığı bıçağın hırkasına değerek yırttığı ve Nokia
3310 cep telefonu alarak evden çıkmak isterken, katılanın sanığa engel olmaya çalıştığı, sanığın da katılanı itekleyip, tokat atarak evden ayrıldığı olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.