YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/47
KARAR NO : 2018/4667
KARAR TARİHİ : 17.04.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
11.04.2014 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, olay günü 04:45 sıralarında gelen anons üzerine olay yerine giden kolluk ekiplerince sanık ve yaşının küçük olması nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen …’in şikayetçiye ait işyerinde görüldüğü ve yakalanarak 04:55’de ekip otosuna alındığı, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05:06 olduğu, gece vaktinin ise 05:06’da sona erdiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiği, ayrıca UYAP’tan yapılan sorgulamada suça sürüklenen çocuk … hakkında Adana 4. Çocuk Mahkemesi tarafından mahkumiyet kararı verilip, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 25.09.2017 gün ve 2016/13277 Esas 2017/445 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği dikkate alınarak, sanığın savunmaları ile birlikte değerlendirildiğinde, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin kabulü ile sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesisin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın tekerrüre esas alınan Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/681 Esas, 2011/437 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun TCK’nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK’nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.