YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/17012
KARAR NO : 2018/11075
KARAR TARİHİ : 19.06.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında müşteki …’u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
b) Mağdur … ile yanında çalışan müşteki …’un sanığın abisi …’dan olan alacaklarını istemek için işyerine gittiklerinde, orada bulunan kardeşi sanık ile tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bu nedenle mağdur … ve müşteki Asker hakkında Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2014 tarih ve 2014/95 Esas – 2014/224 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca verilen 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, bu olay sonrasında ifadelerin alınması için gittikleri karakol çıkışında sanık ve temyiz dışı akrabaları olan diğer sanıklar …, ve … ile mağdur … ve müşteki Asker arasında çıkan kavgada mağdur …’nın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkiler nitelikte burun kemiğinde kırık olacak ve müşteki Asker’in de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları anlaşıldığından, sanığın cezasında TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 19.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.