YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3213
KARAR NO : 2018/6608
KARAR TARİHİ : 30.05.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’nün 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Alanya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2016/700 esas, 2017/300 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/04/2018 gün ve 94660652-105-07-12918-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB.2018/37159 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 31/03/2016 tarihli taahhütnamede faiz olarak 3.307,02 ve işleyecek faiz olarak 8.558,23 Türk lirasının gösterildiği, ancak işlemiş ve işleyecek faiz miktarlarının ayrı ayrı hesaplanarak gösterilmediği bu konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle, beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
31/03/2016 tarihli haciz işlemi sırasında alınan taahhüt incelendiğinde, icra takip öncesi işlemiş faizin 1.510,27 TL olarak takip çıkışı içerisinde gösterildiği, faiz olarak gösterilen 3.307,02 TL’nin takip tarihi olan 14.08.2015 tarihi ile taahhüt tarihi olan 31/03/2016 tarihi arasında işlemiş faiz olduğu, işleyecek faiz olarak gösterilen 8.558,23 TL’nin de taahhüt tarihi olan 31/03/2016 tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.