YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3192
KARAR NO : 2018/6603
KARAR TARİHİ : 30.05.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesinin 18/05/2017 tarihli ve 2017/221 esas, 2017/243 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/134 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2018 gün ve 94660652-105-06-2065-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB.2018/37127 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre; 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 01/02/2017 tarihli taahhütnamede faiz olarak 486,88 Türk lirası belirtilmiş ise de, takip tarihinden taahhüt tarihine kadar işlemiş faiz miktarının açıkça gösterilmediği, bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Ankara 11. İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/134 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.