YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4026
KARAR NO : 2018/11218
KARAR TARİHİ : 20.06.2018

Kasten yaralama suçundan sanık …’nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 35, 43/2-1, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanunun 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2017 tarihli ve 2017/112 Esas, 2017/621 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08.05.2018 tarih ve 2018/3051 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2018 tarih ve 2018/41572 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2015 tarihli ve 2015/426 Esas, 2015/712 sayılı kararında tekerrüre esas alınan Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/02/2015 tarihli ve 2014/486 Esas, 2015/238 sayılı kararında doğrudan hükmedilen kesin nitelikte adli para cezasına hükmolunduğu, dolayısıyla tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde yer alan “(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır. Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, … ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde mağdurlar … ve…’a karşı gerçekleştirdiği kasten yaralamaya teşebbüs eylemlerinin ayrı suç teşkil edeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde 5237 sayılı Kanunun 43/1. maddesindeki zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanması,
2) Kabule göre; sanığın mağdurlar … ve…’a kafenin mutfağından aldığı bıçağı sallaması ve sonrasında bıçakla kovalaması eyleminde sanık hakkında TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hususlarının da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.