YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15877
KARAR NO : 2018/11223
KARAR TARİHİ : 20.06.2018
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Her ne kadar sevk maddelerinde belirtilmiş olmasa da iddianame anlatımında sanıklar …ve …’in katılan …’i kendisine ait iş yerinde yaralamaları hususuna ilişkin olarak “bu arada müşteki …’in herhangi bir yeri aramasına ve dışarı çıkmasına engel oldukları”nın belirtilmesine rağmen, bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1) Sanıklar … ve … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesinde itiraz olduğu ve itiraz mercii tarafından bu konuda karar verildiği anlaşılmakla; temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karara, sanıklar … ve …hakkında katılan …’e karşı mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile sanık … hakkında müşteki …n’ı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarına ve sanık … hakkında katılan …’ü kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısı ile, sanıklar ve katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
4) Sanıklar… ve … hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanıkların katılanı yaşamsal tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasına neden olduğu olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Sanık savunmaları, bu savunmaları doğrular nitelikteki müşteki …’in anlatımları ve CD çözümlerinden sanık …’in katılan …’e yönelik yaralama eylemine asli iştirakinin olmadığı, diğer sanıklar… ve …’ın katılana saldırdıkları esnada kapıyı tuttuğu ve müşteki …’in olası yardım çağrılarına engel olduğu, keza saldırı sonrası diğer sanıkları çağırdığı ve tüm sanıkların hep birlikte olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla sanık …’in eylemi açısından TCK’nin 39/2-c maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.