YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/16595
KARAR NO : 2018/11239
KARAR TARİHİ : 20.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan hakkında Bilecik Devlet Hastanesince düzenlenen 20.01.2015 tarih ve 52 sayılı raporda katılanda suça konu yaralanması nedeniyle oluşan sol alt femur parçalı cisim kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyeceğinin ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığının bildirildiği ancak kemik kırıklarında işlev zayıflığı ya da işlev kaybı açısından iyileşme sürecinin tamamlanmasını takiben değerlendirme yapılması gerektiği, uygulamada bu sürenin olay tarihinden itibaren 18 ay olarak kabul edildiği, hükme esas alınan raporun ise olay tarihin tarihinden itibaren yaklaşık beş ay sonra alındığı, bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından katılan tüm raporları ve tedavi evrakları birlikte en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevk edilip bu hususta kati rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre;
2) Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (½) oranında artırılması sırasında “1 yıl 15 ay” yerine hesap hatası yapılarak ”2 yıl 12 ay” hapis cezasına hükmedilmesi, TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılırken “1 yıl 28 Ay 15 Gün” hapis cezası bulunması gerekirken “3 yıl 18 Ay” hapis cezasına hükmedilmesi ve TCK’nin 29. ve 62. maddeleri uyarınca yapılacak olan indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması gerektiği halde yanlış hesaplama yapmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.