YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3524
KARAR NO : 2018/11252
KARAR TARİHİ : 20.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Karar verilmesine yer olmadığı, beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına dair kararın, 5271 sayılı CMK’nin 223/1. maddesi gereğince temyiz incelemesine konu olabilecek bir hüküm niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılanlar … ve …’a yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümleri, bu suçlar yönünden taraf sıfatı bulunmayan katılan … vekilinin temyiz hakkı olmadığından, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
3) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında bozma ilamı öncesi yapılan yargılama sonunda, katılana yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; ancak bu karar itiraz kanun yoluna tabi olduğundan incelenmeden iadesine karar verilmesi üzerine, itiraz merciince yapılan inceleme sonucunda söz konusu kararın kaldırıldığı ve dosya yeniden ele alınarak sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği, sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/3-4. maddeleri gereğince, zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın savunmasının alındığı 18.02.2009 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başka bir işlemin bulunmadığı, bu itibarla zamanaşımını kesen son sebep olan savunmanın alındığı 18.02.2009 tarihi ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
4) Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, tebliğnamedeki 2 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Dairemizin 11.02.2014 tarih, 2013/17225 Esas – 2014/4475 Karar sayılı bozma ilamından önce sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmadığı, TCK’nin 62. maddesi gereğince ise takdiri indirim yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu kararın yanlızca o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği gözetilmeden; bozma ilamından sonra kurulan hükümde, TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması ve TCK’nin 62. maddesinin ise uygulanmaması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
b) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralıklarının gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.