YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/15093
KARAR NO : 2018/11259
KARAR TARİHİ : 20.06.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede, mağdur …’un olay nedeniyle kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı belirtilerek, sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin de gösterildiği, yine kovuşturma aşamasında 13.02.2015 tarihli celsede, TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince sanıklara ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne bu yönüyle iştirak edilmemiştir.
Mükerrir olan sanıklar hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanunun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun’un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi mağdurların kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, mağdurların bu koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca mağdurlar özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasalar bile çalıştıkları işyeri ve hukuki statülerine göre TCK’nin 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi olup olmadıkları araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2) Sanık … hakkında mağdur …’a karşı eylemi nedeniyle hüküm kurulurken, kemik kırığı nedeniyle cezasında artırım yapıldığı sırada uygulama maddesinin TCK’nin 87/3. maddesi yerine TCK’nin 86/3. maddesi olarak hatalı gösterilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4) Sanık …’ın mağdur …’nın eline sert bir cisimle vurarak yaraladığı, sanık …’ın mağdurlar … ve Hakan’a bıçak çekip birden fazla kez savurduğu ve mağdur …’a attığı taşın karın boşluğuna isabet ederek yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçu, olay tarihinde özel güvenlik görevlisi oldukları kabul edilen mağdurlara karşı, yerine getirdikleri kamu görevi nedeniyle ve silahtan sayılan cisimlerle işledikleri olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, TCK’nin 86/3-c-e maddeleri gereğince ek savunma hakkı da tanındığı halde, TCK’nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.