YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/2391
KARAR NO : 2018/3846
KARAR TARİHİ : 18.07.2018

……

Davacı ……vek. Av. … ile davalı … aralarındaki istirdat davası hakkında ……Mahkemesi’nden verilen 30.05.2016 gün ve 2015/778 E. – 2016/413 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp konuşuldu.

– KARAR –

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.200.-TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın 1.179,24.-TL olması nedeniyle 30/05/2016 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 18/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.