Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2018/6034 E. 2018/14554 K. 03.07.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6034
KARAR NO : 2018/14554
KARAR TARİHİ : 03.07.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı T.C. …’nın asıl işveren olduğu … … Eğitim Araştırma Hastanesi’nde temizlik işçisi olarak 01/02/2011- 01/04/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, mesaiden kaynaklanan haklarını alamadığını, Mart ayı ücretinin ödenmediğini, yıllık ücretli izin haklarından 4 gün yararlanabildiğini bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum olarak temizlik hizmeti sunan firmalarla 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ile 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmesi Kanunu’na göre hizmet satın aldığını, davacının son olarak “… Temizlik Ltd. Şti.”ye bağlı olarak çalıştığını, ücretinin bu şirketler tarafından yapıldığını, kurum olarak iş sahibi ihale makamı olduklarını ve asıl işveren sıfatı taşımadıklarını savunarak,davanın husumetten reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının 1.2.2011-1.4.2013 tarihleri arasında … … Eğitim Araştırma Hastanesi’nde taşeron işçisi olarak çalıştığı, çalıştığı serviste görevini gereği gibi yerine getirmediği gerekçesiyle 14.03.2013-15.03.2013 ve 29.03.2013 tarihlerinde hakkında tutanaklar tutulduğu, 29.3.2013 tarihli tutanakta davacının görevli servis hemşiresine hakaret ettiği ve tehditte bulunduğunun belirlendiği, … kayıtlarına göre 1.4.2013 tarihinde 04 koduyla haklı neden bildirilmeksizin işveren tarafından işten çıkarıldığı, 3.4.2013 tarihli tutanağa göre ise davacının verilen görevleri yapmadığından ve daha önce uyarılmasına rağmen hareketlerini devam ettirmesi nedeniyle 1.4.2013 tarihinde iş akdinin İş Kanunun 25/2.maddesi gereğince feshedildiğinin belirtildiği, davacı her ne kadar fazla mesai yaptırılması ve ücretlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle iş akdini kendisi feshettiğini belirtmiş ise de, bu iddiasını ispatlayamadığı gibi işveren tarafından yapılan feshin ise haklı nedene dayanması nedeniyle davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığı, tanık beyanlarına ve bilirkişi raporuna göre fazla mesai yaptığı iddiasını da ispatlayamadığı, ücret ve yıllık izin talebi yönünden ise ispat yükü üzerinde olan davalı işveren tarafından son ay ücretinin ödendiği ve yıllık iznin kullandırıldığı ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 13.12.2016 tarihli 2015/6256 Esas, 2016/22165 Karar sayılı ilamı ile “mahkemece dinlenen tanık beyanlarından davacının temizlik hizmeti dışında diğer işlerde çalıştırıldığı bunun davacının iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu ve bu durumun 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24/2-f maddesi uyarınca davacı işçiye haklı nedenle fesih hakkı verdiğinden davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyarak yapılan yargılamada davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece harçtan muaf olan Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı;
“5- Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, harca hükmedilmesine yer olmadığına,
6- Davacı tarafından yatırılan 0,25 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.