Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2018/4494 E. 2018/11687 K. 27.06.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/4494
KARAR NO : 2018/11687
KARAR TARİHİ : 27.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar…ve… hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanıklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 18.01.2006 ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağır cezayı içeren Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 841/459 sayılı 765 sayılı TCK’nin 492/7, 61, 522, 59/2 ve 40. maddeleri uyarınca verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği ve tekerrüre esas alınamayacak olan Van Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/5 (E) ve1997/120 (K) sayılı 765 sayılı TCK’nin 495/1, 55/3 ve 33. maddeleri uyarınca verilen 6 yıl 8 ay hapis cezasına ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafının karar metninden çıkarılarak yerine “Üsküdar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 841/459 sayılı 765 sayılı TCK’nin 492/7, 61, 522, 59/2 ve 40. maddeleri uyarınca verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla sanığın cezasının 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.