YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9376
KARAR NO : 2018/4695
KARAR TARİHİ : 21.06.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık … ve savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunmanının yüzüne karşı verilen hükmün, bir kez daha sanığa tebliğ edilmesinin, temyiz süresini yeniden başlatamayacağı hal böyle olunca;

Sanık ve savunmanının CMUK’nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık süreden çok sonra vaki olan temyiz taleplerinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık … hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Müsteciri olduğu tekel büfesine girip hiç bir bedel ödemeden altı adet birayı alarak uzaklaşmaya çalışan sanıklara müdahale eden mağdura, sanıklar aldıkları biraları kırıp, üzerine yürüdükleri, mağdurun büfeye sığındığı, sanıkların onu takip ederek büfeye girip sanıklardan Berkant’ın işyeri kasasından 4,5-TL, diğer sanık …’ın bir paket sigara alıp işyerinden ayrıldıkları olayda;

Sanığın olayın başından beri özgülediği kastı dikkate alındığında, hakkında TCK’nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Sanık hakkında, tekerrür uygulanmasına esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmemesi,

3-)5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi uyarınca bozmadan sanık …’nin yararlandırılmasına, 21.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.