YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/17085
KARAR NO : 2018/11643
KARAR TARİHİ : 26.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren suçlarda sanığın savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın savunmasının talimat yoluyla tespiti sureti ile 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,
2) 5271 sayılı CMK’nin 235/4. maddesi gereği, kovuşturma aşamasında müştekinin beyanının alınmasının zorunlu olduğu hâllerde bu husustan kaçınılamayacağı, somut olayda olaya ilişkin bilgi sahibi olan başkaca kimselerin bulunmadığı anlaşılmakla, müştekinin beyanının tespit edilmesi gerekirken bu hususa aykırı davranılması,
3) Dosyada mevcut tüm delillere göre yargılama konusu olayda sanık savunması ve müşteki beyanlarına göre, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
4) Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddeleri gereği belirlenen temel cezada, arttırım maddeleri olan TCK’nin 87/1-d ve 87/1-son hükümlerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; TCK’nin 87/1-d-son maddesi işaret edilerek cezanın doğrudan 5 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesine aykırı davranılması,
5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 26.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.