YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2041
KARAR NO : 2018/7369
KARAR TARİHİ : 05.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
I-Sanık … hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suça konu işyerine ait güvenlik kameraları incelendiğinde sanıkların yüzünün örtülü olduğu anlaşılmakla, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı değerlendirilmeden yazılı şekilde aynı Kanunun 142/1-b. maddesi gereğince hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve sanık … hakkında hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1-Sanık … her ne kadar savcı huzurundaki savunmasında… ile suçu işlediklerini savunmakla beraber duruşma aşamasında bu savunmasından döndüğü, bu şekilde atfı cürüm dışında bir beyanının olmadığı gözetilerek dosya içerisinde kamera kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp görüntülerdeki kişinin sanık … olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile sanık … hakkında üzerine atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Dosya içerisinde mevcut görüntü izleme tutanağına göre, sanıkların iş yerine saat 05.21‘de girip saat 05.39‘da çıkmaları ve UYAP’dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 04.59’da bittiğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.