YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2869
KARAR NO : 2018/7395
KARAR TARİHİ : 06.06.2018

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık …’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143/1, 146/1 ve 151/1 maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2008 tarihli ve 2007/363 esas, 2008/718 sayılı kararının infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilerek talebinin kabulüne ilişkin anılan Mahkemenin 21/12/2016 tarihli ve 2007/363 esas, 2008/718 sayılı ek kararını müteakip, uzlaşma sağlanması sebebiyle kamu davasının düşürülmesine dair Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2017 tarihli ve 2007/363 esas, 2008/718sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/05/2018 gün ve 3648/2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2018 gün ve 2018/43779 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde, “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme bulunduğu,
Sanık hakkındaki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunun, uzlaştırma kapsamında olmadığı ve mala zarar verme suçunun da bu suçla birlikte işlenmesi dolayısıyla yukarıda anılan 5271 sayılı Kanun’un 253/3-2. cümle hükmü uyarınca uzlaştırma kapsamında kalmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında söz konusu suçlar dolayısıyla uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlü hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen 16.12.2008 tarih ve 2007/363 E., 2008/718 K. sayılı mahkûmiyet hükmünün temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 14.06.2012 tarih ve 2011/28861 E., 2012/14162 K. sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla; bu hükümlü hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.