YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2467
KARAR NO : 2018/5168
KARAR TARİHİ : 02.07.2018

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili 09/09/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; taarfların dava konusu taşınmazda bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalıların kendi araçlarını taşınmazın boş olan bahçesine park etmekte olduğunu, buraya kümes yapmak suretiyle hayvan besleme girişimleri olduğunu, bahçeye geçiş için kullanılan kapının sürekli olarak davalılarca kilitli tutulduğunu, davacının ve diğer kat maliklerinin bahçeye girişinin engellendiğini, bunun dışında zemin katta mevcut ardiye/depo olarak ayrılan ve tüm kat maliklerinin kullanma hakkı bulunan kısmın da yine kilitli tutulduğunu ve davacının kullanımına izin verilmediğini, burada davalılar tarafından güvercin beslendiğini beyanla ortak alanlarda davacının arsa payı oranında kullanma hakkı bulunduğunun tespit edilerek, binadan bahçeye çıkışı sağlayan kapının, bodrumda bulunan ardiyenin, otomatik bahçe kapısının kullanımını bu alanları kilitli tutmak suretiyle engelleyen davalıların müdahalesinin men’ine ortak kullanıma açılmasına, bu alanda güvercin beslemek şeklindeki yönetim planının 9/e hükmüne de açıkça aykırılık teşkil eden davalıların sebep olduğu bu muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece 1) Davanın kabulü ile anagayrimenkulün ortak kullanım alanı olan bahçe ve deposunun arsa payı oranında davacı tarafından kullanım hakkı bulunduğunun tespitine,
2) … mahallesi, … sokak, 679 ada 6 sayılı parselde kayıtlı anagayrimenkulün ortak kullanım alanı olan bahçe ve depoya davalının müdahalesinin men’ine
3) Apartman yönetim planının madde 9/e bendine yer alan ”kat malikleri kendi bağımsız bölüm ve eklentisi ile orak yerlerde kat malikleri kurulunca müzaade edilmedikçe kedi, köpek ve tavuk besleyemezler” hükmüne aykırılık nedeniyle deponun temizlenmek suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu uyuşmazlık ortak yere elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine iliişkindir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi doğru değil ise de bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının üçüncü bendinden sonra gelmek üzere “tüm bu işler için davalıya 30 gün süre verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK’na 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde gözetilerek HUMK’nın 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/07/2018 günü oy birliği ile karar verildi.