YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12580
KARAR NO : 2018/5326
KARAR TARİHİ : 05.06.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasının kimlik bilgilerini kullanma, kişi hürriyetinden yoksun bırakma, iftira
HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, hakkında resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamada, toplanan delillere karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülemeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanığın, hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hüküm konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği cihetle; 04.09.2013 tarihli iddianame anlatımında, sanığın araç muayene belgesinde sahtecilik suçu sebebiyle hakkında işlem yapılırken … adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ibraz etmesi sebebiyle … hakkında resmi belgede sahetcilik suçundan dava açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilmiş ise de …’ın göz altına alındığı ve bu şekilde kişiyi hürriyetinden bırakma suçunu işlediğine dair bir anlatım bulunmadığı gibi sevk maddeleri arasında TCK’nın 267/4 ve 109/1. maddelerinin bulunmamasına karşın dava açılmayan bu suçtan ek savunma hakkı verilerek mahkumiyet hükmü verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.