YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11489
KARAR NO : 2013/6472
KARAR TARİHİ : 02.05.2013
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Mal rejiminin tasfiyesi
… ile … aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi davasının reddine dair … 3. Aile Mahkemesi’nden verilen 29.12.2011 gün ve 460/784 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Taraflar arasında mal rejiminin tasfiyesi kapsamında tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde alacak isteğine ilişkin olarak görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; Mahkemece, 4721 sayılı TMK’nın 178. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresi kaçırıldıktan sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; tarafların 22.06.1996 tarihinde evlendikleri, 28.12.2006 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve hükmün 12.03.2007 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliğinin son bulduğu, TMK’nun 179.maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümlerin uygulanacağı, taraflar arasında başka bir mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK’nun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK’nun 202. maddesi gereğince yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabi olacakları, eşler arasındaki mal rejimi TMK’nun 225/2.maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona erdiği, dava konusu 18 ada 12 parsel sayılı taşınmazdaki nizalı 40 nolu bağımsız bölümün edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunduğu 22.12.2006 tarihinde satış suretiyle davalı eş adına tescil edildiği, eldeki davanın ise 29.07.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.
Bu kapsamda, Yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.04.2013 tarih ve 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayılı kararıyla edinilmiş mallara katılma rejimi (katılma alacağı) bakımından da TMK.nun 5. maddesi yoluyla 6098 sayılı TBK’nun 146.maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür. ( Mülga BK’nun m. 125) Daire de bu görüşü benimsemiştir. Bu durumda, 6098 sayılı TBK’nun 153/1-2. bentleri (Evlilik devam ettiği sürece, eşlerin diğerinden olan alacakları için zamanaşımı işlemeye başlamaz, başlamışsa durur) gözetilerek boşanma kararının kesinleştiği tarihten eldeki davanın açıldığı tarihe kadar 10 yıllık zamanaşımı süresi henüz geçmediğine göre, Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Hal böyle iken; hükmün, toplanan ve toplanacak tüm delillerin, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi için bozulması gerekmiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA, esasa ilişkin hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.