YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/45120
KARAR NO : 2013/5070
KARAR TARİHİ : 11.02.2013

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı kuruma ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalışıp emekli olduğunu belirterek, ödenmeyen kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini ve işvereni ibra ettiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyaya sunulan ibranamelerin matbu olup irade fesadı altında işe girerken düzenlendiğinden geçersiz olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda mahkemece, kısmî davada talep edilen alacakların tamamına hükmedildiği hâlde davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulması maddî hata olup, mahallinde düzeltilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

3- Mahkemece davacının kıdem tazminatı alacağına uygulanan faiz başlangıcı olarak emeklilik tarihi (fesih tarihi) esas alınmıştır. Dosya içeriğinden, davacının emeklilik tahsis talebinin kurum tarafından işverene bildirilmediği gibi davacının da yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgeyi davalıya verdiğini kanıtlamadığı anlaşılmakla kıdem tazminatı faizinin dava tarihi yerine fesih tarihinden itibaren başlatılması hatalıdır.
4- Karar tarihi itibarıyla davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğu hâlde harca mahkûm edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Kararının hüküm kısmının tamamen çıkartılarak yerine;
“ 1- DAVANIN KABULÜ ile,
1.000.00 TL brüt kıdem tazminatının dava tarihi olan 05.11.2009 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca bir yıllık mevduata fiilen uygulanan en yüksek mevduat faizi oranında faizi ile birlikte,
1.000.00 TL brüt yıllık izin ücretinin dava tarihi olan 05.11.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına,
2- Karar tarihi itibarıyla davalı kurum harçtan muaf olduğundan 492 sayılı kanun gereği alınması gereken 118,80 TL harçtan peşin alınan 15,60 TL harcın mahsubu ile fazla alınan 103,20 TL harcın istek hâlinde davacıya iadesine,
3- Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi uyarınca hesap edilen 1.000,00 TL ücreti vekaletin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
4- Davacının yaptığı 212,50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.